Odwzajemniłam uśmiech, odkrywając swoje białe zęby.
- Nie mam, bardzo chętnie pójdę gdzieś z tobą. - rzekłam wtapiając wzrok w jego piękne, czekoladowe oczy.
- Znasz może jakąś kafejkę? Nie jestem tutejszy... - zapytał, drapiąc się po głowie.
- Mój tata ma knajpę, otwiera za dziesięć minut. Możemy się przejść, jest niedaleko. - zaproponowałam wcześniej dobrze myśląc nad tym, czy to będzie dobry pomysł.
Kiedy załatwiliśmy sprawy w owym sklepie, wyruszyliśmy. Przez całą drogę mało rozmawialiśmy, gdyż chłopak cały czas rozglądał się dookoła, tak jakby te małe, niczym nie różniące się miasto od innych go zachwycało. Dziwiło mnie to i miałam straszliwą chęć zapytania się jego, dlaczego to robi. Udało mi się powstrzymać. Wreszcie dotarliśmy do knajpy. Usiedliśmy w kącie, chociaż nie było wielu ludzi. Ojciec pewnie rządzi w kuchni, więc nie muszę się męczyć z przedstawieniem chłopaka. Zamówiliśmy po kawie, po czym ja przeprosiłam jeszcze raz Matta w postaci zakupionego przeze mnie ciasta.
- Jeśli nie jesteś tutejszy, to gdzie mieszkasz? - zapytałam, już nie wytrzymując trzymać tego w sobie.
(Matt?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz